Bibury χωριό στην Αγγλία

Πριν αρκετό καιρό ξεκίνησα το συγκεκριμένο έργο που δείχνει την εξοχή στην Αγγλία. Η δασκάλα μας η Κατερίνα Γιαννακοπούλου Καλπακίδου μας το έστειλε με mail για να ασχοληθούμε με την προοπτική. Οι ενστάσεις μου ήταν μεγάλες, όχι γιατί δεν ήθελα να μάθω το αντικείμενο αλλά με το ίδιο το θέμα. Δεν αντέχω να ζωγραφίζω τους μουντούς ουρανούς της βόρειας Ευρώπης.
Αλλά σαν καλή μαθήτρια το προσπάθησα και το αποτέλεσμα νομίζω είναι αρκετά πειστικό.

Βέβαια ενδιάμεσα προσπάθησα να του δώσω ένα άλλο χρώμα προς το μεσογειακό, αλλά μετά σκέφτηκα πως θα έβγαινε κάποιο άλλο χωριό.
Η φωτογράφιση του έργου έγινε από την Κατερίνα.

Λάδι 40Χ50

η κυρία στυλοθήκη - χαρτοπολτός

Συνέχεια των δημιουργιών με τον χαρτοπολτό, ακολουθεί άλλη μια κατασκευή από το pinterest. Σκέφτηκα να είναι λίγο χρηστικό το αντικείμενο, οπότε έφτιαξα την κυρία και στο κεφάλι στήριξα σύρμα για να χρησιμοποιηθεί μετά για στυλοθήκη.
Ξεκίνησα σαν βάση με το μπουκάλι του γάλακτος το οποίο έκοψα στο επιθυμητό ύψος και στήριξα πάνω σε αυτό το κεφάλι της κυρίας. Με ενα στρώμα από εφημερίδα κάλυψα το πλαστικό μπουκάλι και στο τέλος έβαλα και το μαλλί της κυρίας με χαρτί και αυτό. Όλη η κατασκευή καλύφτηκε από χαρτοπολτό και στο τέλος έβαλα τα συρματάκια στο κεφάλι της.
Ακολούθησε η ζωγραφική με ακρυλικά χρώματα και έτοιμο το νέο αντικείμενο.

ο κλόουν - χαρτοπολτός

Η Ειρήνη ήθελε να δωρίσει ένα (αποκριάτικο) κλόουν φτιαγμένο με χαρτοπολτό- παπιέ μασέ. Βρήκε λοιπόν δυο όμορφες εικόνες και μου τις έστειλε. Κοίταξα τη μια, μου φάνηκε απλή σε κατασκευή, μου θύμισε την γάτα. Κοίταξα την άλλη και μου φάνηκε ενδιαφέρουσα και δύσκολη. Έτσι λοιπόν αποφάσισα να ξεκινήσω τη δύσκολη, δηλ με χρήση σύρματος, εφημερίδας και χαρτοπολτού. Βλέπετε παρακάτω τα απαραίτητα υλικά για το ξεκίνημα. Το σχεδίασα πάνω στην εφημερίδα για να βλέπω τις αναλογίες. Όχι και άσχημη ιδέα αν και είχα αρκετή απόκλιση από το σχέδιο, βγήκε πιο μεγάλος.

Με τις εφημερίδες μετά κάλυψα το συρμάτινο σώμα, φτιάχνοντας και ξεχωριστό κεφάλι. Όλη η κατασκευή την περνάω με χαρτοταινία για να σταθεροποιηθεί.

 Τα χέρια του είχαν 3 δάχτυλα αλλά αποφάσισα να προσθέσω και άλλα δυο για να είναι ανθρώπινη η φιγούρα. Οταν αποφάσισα ότι στήθηκε η κατασκευή την πέρασα με χαρτοπολτό. Αυτή τη φορά είναι διαφορετική μάρκα αγορασμένη από τα μαγαζιά Max μου φάνηκε πιο καλός αν και απ ότι βλέπετε χρειάστηκε λίγη ποσότητα.
Μια βδομάδα χρειάστηκε για να στεγνώσει. Μετά πήρα τα ακρυλικά χρώματα και έβαψα τον κλόουν.

 Τα μαλλιά είναι από ένα κουβάρι μαλλί που έχω και είναι κομμένα και ραμένα πάνω στο κεφάλι του. Το καπέλο δεν το είχα προνοήσει να το κατασκευάσω με χαρτοπολτό. Βρήκα ένα αλουμινόχαρτο από καπάκι γιαουρτιού, το έκανα χωνάκι και το έβαψα. Τα μαλλιά και το καπέλο είναι κολλημένα με ατλακόλ.

η γάτα - χαρτοπολτός-

Ο χαρτοπολτός είναι ένα ενδιαφέρον υλικό γιατί φτιάχνεις αντικείμενα πολύ ελαφριά. Άρχισα λοιπόν να ψάχνω στο pinterest και βρήκα διάφορες ιδέες. Είπα λοιπόν να ξεκινήσω να φτιάξω κάποια από αυτές. Είδα μια γάτα μπλε και σκέφτηκα ότι θάταν καλό να πειραματιστώ λιγάκι και να φτιάξω μια δική μου.
Βρήκα ένα μπουκάλι από γάλα το καθάρισα καλά καλά και το έβαλα σαν βάση για τη γάτα μου. Το τύλιξα πολύ καλά με εφημερίδα και άρχισα να φτιάχνω το κεφάλι της. Στο τελικό στάδιο έφτιαξα τα πόδια της με χαρτοπολτό ενώ κάλυψα και όλο της το σώμα με χαρτοπολτό. Δυστυχώς δεν κράτησα σε φωτογραφία τα διάφορα στάδια κατασκευής αλλά επιφυλάσομαι σε επόμενη κατασκευή. Άφησα να στεγνώσει μια βδομάδα και την ζωγράφισα με πράσινο και πορτοκαλί χρώμα για νάναι χαρούμενη. Το αποτέλεσμα μου φάνηκε καλό. Όταν την παρουσίασα στο μάθημα άκουσε ωραία λόγια.

Πάνινη γαντόκουλα με χαρτοπολτό - η μάγισσα

Τα μαθήματα για την πάνινη κούκλα συνεχίζονται. Με τη νέα χρονιά, νέο υλικό ήρθε να χρησιμοποιηθεί: ο χαρτοπολτός.   Το είχα ακουστά ότι με χαρτοπολτό φτιάχνεις διάφορες κατασκευές.  Αγόρασα απ το βιβλιοπωλείο λοιπόν ένα πακέτο χαρτοπολτό - γνωστό και ως papie mache και ξεκίνησα. Η ιδέα ήταν να φτιάξει η ομάδα για την πάνινη κούκλα, μάγισσες. Το νέο υλικό δεν με ενθουσίασε γιατί δεν γινόταν να πλαστεί σαν ζυμάρι όπως είχαμε συζητήσει στο μάθημα. Ταλαιπωρηθήκαμε για αρκετή ώρα, γιατί οι οδηγίες στη συσκευασία δεν ήταν καλές και βγήκε αραιός ο πολτός, δεν μπορούσε να πλαστεί καθόλου και γέμισαν τα χέρια μου με αρκετό μίγμα. Βέβαια το πρόσωπο της μάγισσας είναι σκληροτράχηλο, έτσι τα κεφαλάκια που δημιουργήθηκαν έγιναν όσο πιο άγρια γινότανε ΄Οταν στο τέλος καθαρίζαμε το τραπέζι εργασίας με το πράσινο σφουγγαράκι ήταν σχεδόν αδύνατο να το καθαρίσουμε. Όταν χρησιμοποιήσαμε χαρτί κουζίνας το μίγμα βγήκε ως δια μαγείας απ τα χέρια και καθαρίστηκε και το τραπέζι. Θαύμα.

Στο μάθημα έφτιαξα μια ήρεμη φιγούρα, που βγήκε με ανδρικά χαραχτηριστικά. Για κορίτσι το πήγαινα, αλλά δεν μπορούσε να εμφανιστεί. Μετά προσπάθησα στο σπίτι να φτιάξω το πρόσωπο μιάς μάγισσας χρησιμοποιώντας και ένα κομμάτι σύρμα για να στηρίξω τη μύτη της. Αυτή η φιγούρα βγήκε πιο πειστική. Σε επόμενο μάθημα τις ζωγραφίσαμε με ακρυλικά χρώματα και έφτασε η ώρα για το ντύσιμο.

Ένα απλό φόρεμα που καλύπτει το χέρι που κρατάει το κεφάλι. Έτοιμες λοιπόν.
Οι φιγούρες είναι πολύ ελαφρές, έτσι βάζοντας το χέρι μου από κάτω στο λαιμό μπορώ να τις κινήσω και να παίξω κουκλοθέατρο.

Ο ανεμόμυλος της Γέρας

Τα μαθήματα της ζωγραφικής γίνονται κάθε Δευτέρα 6-9 και η ομάδα μας όλο και μεγαλώνει απ την περσινή χρονιά. Αρκετές φορές είμαστε πάνω από 10-14 άτομα και η δασκάλα μας η Κατερίνα τρέχει και δεν προλαβαίνει.

Κάποια στιγμή μας έστειλε με mail ένα θέμα ανεμόμυλους. Εκεί υπήρχαν οι κλασσικοί ανεμόμυλοι της Μυκόνου καθώς και ένας από την Ολλανδία. Στην αρχή σκέφτηκα ότι είναι ευκαιρία να φτιάξω ένα του εξωτερικού μιάς και τους έχω δει και ακούσει από κοντά,  αλλά αργότερα μου ήρθε μια άλλη πιο καλή ιδέα. Να ξαναφτιάξω τον αγαπημένο μου ανεμόμυλο που βρίσκεται στον κόλπο της Γέρας στη Μυτιλήνη και που πριν αρκετά χρόνια είχα ξαναζωγραφίσει. Αυτή τη φορά στο μάθημα θα ήταν πάνω σε δική μου φωτογράφιση κάπου το 2007. Έψαξα λοιπόν τα αρχεία φωτογραφιών που επιμελώς συντηρεί ο Γιάννης και έτσι τη ανακάλυψα.

Πρέπει να έκανα τουλάχιστον 3 μαθήματα ζωγραφικής και το αποτέλεσμα μ άρεσε πολύ. Η δασκάλα μου είπε να  ξαναδουλέψω  τα βουνά, αλλά φοβάμαι ότι δεν θα ήθελα άλλο. Έτσι  κρέμασα τον πίνακα στο σπίτι μου και όταν τον βλέπω είναι σαν να έφτασε το καλοκαίρι. Υπάρχει και μια λεπτομέρεια στη βάρκα.

Λάδι 40Χ50.

Τα ποδήλατα

Όταν ξεκίνησε η νέα χρονιά μαθημάτων ζωγραφικής, η δασκάλα μας η Κατερίνα πρότεινε για θέμα "ποδήλατα".  Έτσι παρατήρησα καλά καλά τις φωτογραφίες και κατέληξα στη παρακάτω.

Βασικά ήταν δυο ποδήλατα μαζί, αλλά έλεγα πως δεν θα καταφέρω να τα ζωγραφίσω, έτσι μια ιδέα της Κατερίνας ήταν να βάλω και άλλο ένα ποδήλατο στο θέμα. Δεν είχε άδικο, πρόσθεσα λοιπόν μισό γυναικείο ποδήλατο και έτσι γέμισε το τελάρο με μια ξένοιαστη εικόνα.
Για την ώρα στολίζει το τοίχο μας περιμένοντας την καλοκαιρινή έκθεση.
Λάδι 40χ50