Τέσσερις 4 εποχές, θέμα απο τον Γιάννη Τσαρούχη

 

Φέτος ασχολούμαι πολύ με τον Γιάννη Τσαρούχη, έχει πολύ καλό σχέδιο. Αποφάσισα λοιπόν το καλοκαίρι να φτιάξω την Άνοιξη και το Θέρος πάνω σε παλιά κεραμίδια. Ακόμη δεν έχουν βρει το χώρο τους, επίσης δεν ξέρω αν θα συνεχίσω τις άλλες 2 εποχές. Τους φωτογράφισα και στο χώρο που τους ζωγράφισα, στην Πλαγιά της Μυτιλήνης. 

Θέμα απο τη Μινωική Κρήτη

Από την περσινή χρονιά έχω βρει με τη βοήθεια του Γιάννη, παλιά κεραμίδια που έχουν εξαφανιστεί πια απ τις στέγες των σπιτιών και τα έχω καθαρίσει και βάψει με πλαστικό χρώμα άσπρο.

Σκέφτηκα να τα στολίσω με μια ζωγραφιά  με θέματα εξίσου παλιά, όπως τα αγαπημένα μου θέματα απ την Μινωική Κρήτη. Διαβάζοντας ένα άρθρο για το χρώμα των Ελλήνων στην Lifo.gr, υπήρχε  φωτογραφία με τις 2 γυναίκες, η μια νεαρή που δοκιμάζει κρασί και η άλλη μεγαλύτερη που κρατάει την κανάτα. Είπα πως κάτι τέτοιο θα ήταν θαυμάσιο πάνω στα 2 κεραμίδια.

Κλαδί ροδιάς

 

 

Η φίλη μου η Ελευθερία ένα πρωνο μου έφερε ενα πανεμορφο κλαδι απο τη ροδια της στο Πορτο Ραφτη. Ειναι γεματο με 3 ομορφα κοκκινα ροδια μεγάλα και 1 μικρο ροζ αυτο και πολλα καταπρασινα φυλλα. Χαρμα οφθαλμων.

Βρηκα οτι επιφανεια ειχα στο σπιτι,  ξυλα, καρτολινα, καμβαδες και στρωθηκα στη ζωγραφικη. Κρεμασα το πανεμορφο κλαδι στο τοιχο κατεβάζοντας ενα πινακα και εστησα το καβαλετο μου. Αυτες τις μερες εχει και ομορφο καιρο μικρο καλοκαιρακι, ηλιος και ελαχιστα συννεφα. Αρχισε η παραγωγη που ολο και πληθαινει. Στο τελος εστησα και ενα θεμα με πολυ προσοχη τα ροδια που εφτιαξε ο Ιακωβιδης. 

 

 

Βάζο με λουλούδια

 

Θέμα απ το εργαστήριο που παρακολουθώ μαθήματα ζωγραφικής. 

Το χάρισα για την κλήρωση στο χορό του Συλλόγου Πλωμαριτών με την ευχή ο τυχερός να το βάλει σ ένα τοίχο.

Μικρή Ορχιδέα άσπρη

 

Την βρήκα στο σουπερ μαρκετ και μ άρεσε τόσο που για αρκετό καιρό ήταν στολισμένη στο τραπέζι του σαλονιού. Αποφάσισα να βάλω την ομορφιά της σ ένα έργο. Όταν γύρισα απ τις διακοπές δυστυχώς δεν άντεξε την ζέστη και χάλασε.

Περιστέρια της Ειρήνης, θέμα αγαπημένο του Πικάσο

 

 

Ψάχνοντας τη ζωή του Πικάσο, είδα πως μπορούσα να αντιγράψω μερικά από τα αγαπημένα του θέματα που ήταν τα περιστέρια. Έτσι έβαλα κάτω το μπλοκ με το μολύβι και προσπάθησα να αντιγράψω αυτά που δεν αντιγράφονται. Μετά από μερικές προσπάθειες τα σχεδίασα σε 3 πέτρες επίπεδες μάλλον απ τη Μυτιλήνη (;) και ένα άλλο σε τελαράκι και σε μια ξύλινη επιφάνεια.

 

Κυδώνια και ρόδι σε φρουτολεκάνη εποχής

 

 Στην εποχή με τα ρόδια και τα κυδώνια ανήκει ο Σεπτέμβρης. 

Απ το χωριό μας είχαν δώσει 2 άγουρα κυδώνια και από τη λαϊκή αγοράσαμε όμορφα ρόδια που σιγά σιγά τα τρώγαμε. Κάποια στιγμή που τα παρατήρησα στη γυάλινη φρουτολεκάνη που έχω σώσει από τα παλιά, είπα πως είναι ένα ενδιαφέρον θέμα να τα ζωγραφίσω. Έπρεπε και να γίνει αυτό σύντομα, γιατί τα κυδώνια χαλάνε και τα ρόδια σαπίζουν εύκολα. Έτσι αγόρασα καρτολίνα και σ ένα από αυτό προσπάθησα να μεταφέρω την όμορφη αυτή εικόνα που αντίκρισα εγώ πάνω στο τραπέζι. 

τα έκανα δώρο για κλήρωση στο χορό του Συλλόγου Πλωμαριτών.

Ο βυθός

 

 Η ιδέα του δασκάλου ήταν να φτιάξουμε ένα βυθό στην 3η ενότητα των μαθημάτων. Το χρονικό περιθώριο που είχαμε για τη δημιουργία του έργου ήταν πολύ λίγο, για τόσο μεγάλο πίνακα πόσο μάλλον να βρώ και το τι θα ήθελα να ζωγραφίσω. Ψάχνοντας στο διαδίκτυο για βυθούς και σε διάφορα σαιτ τελικά κατέληξα να φτιάξω και όπως βγει, το βυθό που είχω δει και φωτογραφίσει στον Αγιο Ισίδωρο. Είναι ένας βράχος, πάγκο τον λέμε και το καλοκαίρι βάζουμε τις μάσκες με τον Γιάννη και παίρνουμε την υποβρύχια φωτογραφική και φωτογραφίζουμε. Μπορεί να μην είναι τόσο όμορφο το αποτέλεσμα της φωτογραφίας, ούτε και του πίνακα βέβαια αλλά δεν παύει να είναι μέρος της ζωής μας η συγκεκριμένη στιγμή. 

Στο πάγκο αυτό κολυμπούν καλόγριες, σπάροι και άλλα είδη ψαριών. Πάνω του είναι κολλημένοι αχινοί και έχει και λευκά λουλούδια πάνω στην πρασινάδα που τον καλύπτει. Γύρω από τον βράχο υπάρχει Ποσειδωνία, χόρτα που με τον κυματισμό κινούνται και αυτά.

Βάζο με λουλούδια δίπλα σε γυάλινα μπουκάλια

 

Ενα έργο που ζωγράφισα στα μαθήματα ζωγραφικής, που αποτυπώνει το συγκεκριμένο έκθεμα στην αίθουσα .

Παλιό κεραμίδι - Κρινάκια της Παναγίας θέμα από Μινωικό ανάκτορο

 

Το πρώτο έργο πάνω σε παλιό κεραμίδι. Είναι ένα θέμα από το Μινωικό ανάκτορο που μ άρεσε γιατί είναι πιο παλιό και απ το κεραμίδι. Ενα μικρό μέρος της εικόνας  είναι αυτό που δείχνει πως τα κρινάκια αυτά βγαίνουν τον Αύγουστο πάνω σε πέτρες. Η συνοδεία των πουλιών που μάλλον είναι περιστέρια, γεμίζει την εικόνα. Ήτα πολύ καλός ο άγνωστος ζωγράφος στο στήσιμο θέματος.

Παλιό κεραμίδι - Το ψάθινο καπέλο θέμα του ζωγράφου Νίκου (Νικολάου) Λύτρα

 

 Πιο παλιά είχα μαζέψει παλιά κεραμίδια από ένα χάλασμα στο χωριό. Φέτος σκέφτηκα να τα περιποιηθώ, να τα καθαρίσω με συρματάκι και μετά να τα πλύνω καλά για να τα ζωγραφίσω. Σε πρώτη φάση ο Γιάννης άνοιξε τρύπες με τρυπάνι χωρίς να τα κόψει. Είναι βαριά και όπου μπούνε θέλουν να έχουν ένα καλό κρεμαστάρι. Έτσι πήρα και ειδικό σκοινί για να μπαίνει στις τρύπες. Ο τοίχος πρέπει πάντως να αντέχει βάρη!!

Το επόμενο βήμα είναι πως τα πέρασα με πλαστικό άσπρο για να μπορέσω να τα ζωγραφίσω χωρίς να σκοτεινιάζουν τα χρώματά τους. Έτσι όταν τελείωσε όλη αυτή η διαδικασία ξεκίνησα να βρίσκω θέματα. Σκέφτηκα ένα όμορφο καλοκαιρινό του Νίκου (Νικολάου) Γκύζη το ψάθινο καπέλο.

Η επιφάνεια είναι κοίλη και δεν είναι εύκολη η ζωγραφική εκεί.

 

Μοντιλιάνι η κοκκινομάλλα

 

 

Μια κολοκύθα πολύ όμορφη και τεράστια κάποια στιγμή  αγόρασα απ το δρόμο κοντά στον Πύργο, με έκανε να μπω σε πολλές σκέψεις.

Αρχικά να τη ζωγραφίσω με κάποια στολή απ τη Μυτιλήνη, μετά σκέφτηκα με κάποια κοπέλα απ το Μόναχο που φοράει ντιρλντ και κρατάει μπύρες, μετά τοπίο με Μυτιλήνη....

Κάποια στιγμή μου έρχεται ιδέα ότι αν φτιάξω ένα πρόσωπο αυτό πρέπει να έχει μακρύ λαιμό. Έτσι ήρθε η ιδέα για μια από τις ιδιαίτερες γυναίκες του Μοντιλιάνι με τον χαρακτηριστικό μακρύ λαιμό. Ψάχνοντας μου έκανε εντύπωση η κοκκινομάλλα και το αποτέλεσμα νομίζω έχει ενδιαφέρον.

 

Μηχανή Ελαιοτριβείου

 Στο μάθημα της ζωγραφικής στην αρχή της χρονιάς είχαμε για θέμα τις μηχανές.

Το καλοσκέφτηκα τι θα μπορούσα να κάνω και επέλεξα μια μηχανή ελαιοτριβείου. Αυτή την είδα στο χωριό Αγία Παρασκευή Λέσβου και ανήκει στο μουσείο της Πειραιώς που έχει θέμα τον κύκλο της ελιάς.

Σ ένα νησί όπως η Μυτιλήνη, που έχει για κύριο λόγο το λιομάζωμα και ότι υπάρχει γύρω από αυτό, καθαρίσματα, λιπάσματα, μάζεμα ελιάς, αποθήκευση, άλεσμα, αξίζει ένα αφιέρωμα στις μηχανές που χρησιμοποιήθηκαν πιο παλιές εποχές και βοήθησαν στη διαδικασία να βγαίνει το λάδι.

Η φωτογραφία που δούλεψα είναι δική μου απ την επίσκεψη εκεί αλλά αυτή τη φορά δεν έβαλα την παρουσία μου στο χώρο!!

Αφιέρωμα στο ποίημα Ιθάκη του Κωνσταντίνου Καβάφη

 

Τις ημέρες του Πάσχα κάναμε έκθεση στο πνευματικό Κέντρο του Δήμου Ηλιούπολης αφιερωμένη στο ποίημα Ιθάκη του Αλεξανδρινού ποιητή Καβάφη.

Η ιδέα είναι να πάω να κοιτάξω τις φωτογραφίες που έχω τραβήξει από το υπέροχο ταξίδι στην Αίγυπτο. έψαξα για τη καλύτερη που μπορούσα να βρω βάζοντας κάποια κριτήρια δικά μου. Έτσι σχεδόν βρήκα μια που ταίριαζε με αυτό που ήθελα να ζωγραφίσω. Επειδή όμως η γωνία της δεν μου άρεσε και τόσο, βρήκα μια αντίστοιχη στο διαδίκτυο που είχε ότι είχα σκεφτεί. Να βρίσκεται ο Νείλος που πάνω του ταξιδεύουν φελούκες και η έρημος.

Προτίμησα την δεύτερη φωτογραφία για να φανεί πως είναι το ποτάμι και από τις δυο όχθες και όχι η ιδέα της θάλασσας. απ το θαυμάσιο μπαλκόνι ένα ζευγάρι βλέπει να περνούν από μπροστά του φελούκες και στο βάθος διακρίνεται η Σαχάρα.

Εργαστηριο ζωγραφικης στην Ηλιουπολη

 

Θεμα απο το εργαστηριο ζωγραφικης πριν τη νεα τοποθετηση θεματων και καβαλετων. Χρειαζοταν να γινει η αναδιαταξη, χρονια τα ιδια εκθεματα λεγαν οι πιο παλιοι  

Με λαδι και σπατουλα σε καρτολινο. 

Φυτά και άλλα αντικείμενα μέσα στο σπίτι

πυρόγα- δώρο στη φίλη Ελευθερία

Ξεκίνησα τα μαθήματα ζωγραφικής για 2η χρονιά στο Δήμο Ηλιούπολης. Αυτή τη φορά μαθαίνουμε να χρησιμοποιούμε με σπάτουλες και λάδια. Ο δάσκαλος μας είναι ο Μανώλης Τσαμπουράκης. 

Λάδια έχω χρησιμοποιήσει πάρα πολλά χρόνια με τη βοήθεια πινέλων όταν ήμουν στον Αγιο Στέφανο. Αυτή τη χρονιά έχω πάρει σπάτουλες και προπονούμαι λίγο στο σπίτι φτιάχνοντας σε μικρές επιφάνειες, συνήθως καρτολίνα. Για θέματα βάζω τα διάφορα φυτά ή αντικείμενα  που έχω μέσα στο σπίτι. Τα ρόδια είναι προσφορά του Γιώργου και της Γεωργίας. Στο εργαστήριο για την ώρα φτιάχνω σε μεγαλύτερα μεγέθη αντίστοιχα θέματα που είναι στημένα.

κακτάκια που κοιτάνε τον ήλιο- 

δώρο σε συγγενείς στην Αυστραλία

επισκευή στα αργίτικα ρόδια -

δώρο στο Γιώργο και την Γεωργία

 

        αργίτικα ρόδια και κερί με μπαταρία

μπλε βάζο με πλαστικό λουλούδι, εργαστήριο

Ρόδια που χάρισα στην Ντίνα

Ένα χαμένο έργο που έψαχνα να θυμηθώ που το έχω δωρίσει. Το βρήκα στο σπίτι της Ντίνας σε τέτοια όμορφη θέση στο σαλόνι και μέσα σ ένα όμορφο πλαίσιο.

 

Ο χορός της άνοιξης συνέχεια

     Πριν από αρκετό καιρό, αγόρασα δυο μεγάλες κολοκύθες για να τις ζωγραφίσω.Έψαχνα για ιδέες, βρήκα και μάλιστα αρκετές στο Διαδίκτυο. 

Τελικά σκέφτηκα να συνεχίσω ένα έργο που με έχει εντυπωσιάσει και το είχα ξεκινήσει σε μια άλλη κολοκύθα σαφώς μικρότερη, κάνοντας ένα κομμάτι του.  Όταν έβαλα το έργο του Παρθένη μπροστά μου είδα όμως ότι τα χρώματα που είχα χρησιμοποιήσει στην άλλη κολοκύθα ήταν πολύ σκοτεινά, ενώ το ίδιο το έργο (του Παρθένη) τα θέλει αρκετά ανοικτά. Έτσι μετά από μερικές μέρες, ολοκληρώθηκε το νέο έργο σε πιο ανοικτούς τόνους του γαλάζιου και μου φαίνεται αρκετά ανάλαφρο.

Taormina Ταορμίνα Σικελία καλοκαίρι 2019

Το περασμένο καλοκαίρι, βρέθηκα στη Ταορμίνα της Σικελίας με παρέα. Μείναμε στην Κατάνια και κάναμε εκδρομή και στο ηφαίστειο της Αίτνας αλλά και στο αρχαίο θέατρο της Ταορμίνα.

Η μέρα που φθάσαμε στην Ταορμίνα ήταν ηλιόλουστη και χρειάστηκε να περιμένουμε αρκετή ώρα να βγάλουμε τα εισιτήρια στην είσοδο. Μπαίνοντας στο θέατρο, είδα ότι είχε πολλές κερκίδες, επομένως για να το θαυμάσω έπρεπε να ανέβω πολύ ψηλά.  Αν και είχα κάτι προβληματάκια στη μέση μου που με ψιλοβασάνισαν στην εκδρομή, αποφάσισα ότι δεν θα κάνω άλλη βόλτα στο χώρο, αλλά θα καθίσω στα ψηλά. Αυτή και αν ήταν ιδέα. Ανέβηκα και κάθισα σε ένα σκιερό "παράθυρο"  και αντίκρισα ένα μυστηριακό τοπίο. Ανάμεσα στο άνοιγμα που υπήρχε στη σκηνή του θεάτρου, φαινόταν η Αίτνα. Ένας καπνός από την κορυφή της, γέμιζε την ατμόσφαιρα, κάνοντας και τον ουρανό λίγο γκρίζο και συννεφιασμένο.
Κάθισα αρκετή ώρα ατενίζοντας το τοπίο βγάζοντας καθιστή ένα σωρό φωτογραφίες. Αφού το χάρηκα αρκετά, μου ήρθε και η ιδέα  πως ένα ακόμη όμορφο θέμα θα ζωγράφιζα το χειμώνα που θα μας ερχόταν!

Το νέο έργο ξεκίνησε στα τέλη Νοέμβρη και κατάφερα να το τελείωσε λίγο πριν το Πάσχα. Μπορώ να πω ότι είχε την μεγαλύτερη διάρκεια για την πραγματοποίησή του  από κάθε άλλο ανάλογων διαστάσεων. Πέρασε από διάφορα κύματα, το έφερα σε ένα σημείο το περιβάλλοντα χώρο και άρχισα να ασχολούμαι με το θέατρο. Προσπάθεια στην προσπάθεια δεν κατάφερνα να το στήσω. Όλο και έγερνε, όλο και δεν έλεγε τίποτα. Μάλλον το καφέ είναι ένα χρώμα που δεν το μπορώ και πολύ. Η δασκάλα η Κατερίνα, μου έδειξε ένα τρόπο και βάση αυτού συνέχισα και μετά πολλών βασάνων το ολοκλήρωσα.  Οι άνθρωποι είναι μέρος της εικόνας που έβλεπα, αλλά  μ αρέσει να είμαι και εγώ εκεί. Βρήκα λοιπόν άλλη μια φωτογραφία, την έβαλα στη θέση που θεώρησα καλύτερη και το θέμα ολοκληρώθηκε, τουλάχιστον σαν στήσιμο.

Λουτρά Πόζαρ Αριδαίας καλοκαίρι 2022

 Είχα δει σε φωτογραφίες τα λουτρά Πόζαρ και μ άρεσαν τόσο που θα ήθελα έστω και για ένα τριήμερο ταξίδι να τα εβλεπα και να τα ευχαριστιομουν.

 Όσο είμαστε στη Μυτιλήνη πηγαίνουμε σχεδόν κάθε βδομάδα στα λουτρά της Γέρας, ένας νέος πολύ όμορφος χώρος που μπορείς να απολαύσεις τα ευεργετικά ζεστά νερά του. Είναι ένα εσωτερικός χώρος πισίνα με 2 κρουνούς που βγάζουν αχνιστο νερό και μπορεί να μείνεις και από κάτω για να σε χτυπήσει η δύναμη του. 

Φέτος ήρθε η ώρα να επισκεφτούμε και τα λουτρά Πόζαρ. Αρχικά είναι 2 πισίνες μεγάλες με νερό στους 37 βαθμούς που χύνεται από πάνω σου με δύναμη και αν βρεις χώρο μπορείς να σταθείς κάτω απ' αυτόν τον ζεστό καταρράκτη και η δοκιμάσεις ν σε χτυπάει με δύναμη. Ωραία αίσθηση. Είναι όμορφα όμως να χαλαρώσεις στη ανοικτή αυτή πισίνα και να ακούσεις να τρέχουν νερα πολλά νερά. Δίπλα ακριβώς είναι ένας καταρράκτης με κρύο νερό που αν καταφέρεις ν περάσεις το πεζούλι μπορείς ν σταθείς εκεί για να σε χτυπήσουν αλύπητα τα κρύα του νερά. Η αίσθηση της ηρεμίας είναι φοβερή, δεν ήθελα να βγω από τα χλιαρά νερά, αλλά πολύς ο κόσμος περίμενε που ήθελε να μπει στη διαδικασία. Έτσι με βαριά καρδιά βγήκα. Την επόμενη όμως μέρα που έβρεχε και η κίνηση ήταν πολύ πεσμένη ήμουν απ' τους πρώτους που μπήκαν μεσα. Άλλωστε ο βρεγμενος τη βροχή δεν τη φοβαται. Κάθισα μέσα  καμιά ώρα και απόλαυσα την ηρεμία και τη χαλάρωση να βρίσκομαι μέσα στη πισίνα και από πάνω να υπάρχει μια ήρεμη βροχή ταυτόχρονα με τα νερά απ' τον δυνατό καταρράκτη. Απίστευτη μουσική!

Όταν ήρθα στο χωριό στη Μυτιλήνη βρήκα ένα τελάρο που είχα αφήσει από πέρσι και έτσι με πολλή χαρά ζωγράφισα τη σκηνή αυτή που μ έκανε να αισθανθώ τόσο όμορφα! 

Το έργο αυτό είναι σε τελάρο  50 επί 70 και με ακρυλικό ζωγραφισμένο. 

Κολοκύθες

 Πριν αρκετά χρόνια, σ ένα όμορφο ταξίδι στην Έδεσσα μου χάρισαν μια κολοκύθα για στόλισμα. Αργότερα σ ένα ταξίδι στον Πύργο Ηλείας, αγόρασα μια φρέσκια και την έβαλα να ξεραθεί. Δεν πήγε πολύ καλά η αποξήρανση δεν ξέρω γιατί. Μαύρισε η κολοκύθα και σκέφτηκα να την πετάξω. Αργότερα σκέφτηκα ότι αν την πλύνω και την ξύσω με συρματάκι υπάρχει περίπτωση να φύγουν αυτές οι μαυρίλες. Τελικά έμειναν ελάχιστες.

 Με την καραντίνα και έχοντας τα πρωινά ελεύθερα ή σχετικά ελεύθερα, αφού δουλεύω το μεσημέρι εξ αποστάσεως με τα παιδιά τους σχολείου, βρήκα χρόνο για ζωγραφική. Η δική μου έχει κομμάτι απ το έργο του Παρθένη ο χορός της άνοιξης που αν και τα χρώματα δεν μπορούν να συγκριθούν με το παραπάνω έργο, δείχνει κίνηση και μια χαρά για τον ερχομό της άνοιξης. 

Η δεύτερη κολοκύθα στην αρχή ήταν να γίνει η συνέχεια του χορού αλλά στο σκιτσάρισμα οι φιγούρες ήταν αρκετά μικρές και έτσι αποφάσισα να γίνει κάτι άλλο. Ο Γιάννης είπε πως ένα όμορφο κόκκινο χρώμα πχ ποδήλατο θα αναδείκνυε την κολοκύθα στο χώρο που θα τη στολίζαμε. Έτσι ψάχνοντας βρήκα κάτι σχετικό και το γέμισα με λεβάντες γιατί όταν τις πρωτοείδαμε τις κολοκύθες στο Τρογκίρ ήταν κάπως έτσι. Δεν είναι ζωγραφισμένες, είναι φτιαγμένες με την τεχνική της χαρτοπετσέτας. Αυτό δεν σημαίνει πως το αποτέλεσμα δεν είναι εντυπωσιακό.