Κούκλα με παραδοσιακή φορεσιά Μυτιλήνης

 

Η πεθερά μου, είχε αποκτήσει μια κούκλα όταν ήταν πια σε πολύ μεγάλη ηλικία και την είχε ντύσει με ένα χρυσό φόρεμα. Όταν πέθανε και η κούκλα έμεινε στο σπίτι, σκέφτηκα ότι καλό θα ήταν να αντικατασταθεί αυτό το φόρεμα, από μια παραδοσιακή στολή της Μυτιλήνης με βράκα και πουκάμισο. 

 Η θεία Βενετία φρόντισε να μου βρει το κόκκινο ύφασμα από τον αργαλειό, λευκό πανί για το πουκάμισο, τούλια για να γεμίσω τη βράκα και αρκετή λεπτή δαντέλα φτιαγμένη στο χέρι από την ίδια, για να στολίσω το πουκάμισο που της έφτιαξα. Είχε κρατήσει μάλιστα και μια δική της παραδοσιακή βράκα, έτσι ήταν εύκολο για μένα να μπορέσω να την αντιγράψω σε μικρογραφία.

Τώρα η κούκλα στολίζει πολύ όμορφα όπως παλιά, τον καναπέ στο σπίτι.  

Τηλέμαχος, το κουκλί της κακοκαιρίας

Ο νέος χρόνος, το 2019, μας ήρθε δυναμικός. Με πολύ κρύο και με χιόνια. Οι μετεωρολόγοι εδώ και δυο χρόνια  βαφτίζουν την κακοκαιρία με ονόματα. Το 2017 ονομάστηκε Αριάδνη. Από τότε, περάσαμε και άλλες κακοκαιρίες και φτάσαμε στο γράμμα Τ, Τηλέμαχος. Ο Τηλέμαχος μας έκλεισε τα σχολεία για 3 τελικά ημέρες, έτσι βρήκα το χρόνο και έφτιαξα ένα όμορφο κουκλί, να μου θυμίζει τις λευκές και κρύες αυτές μέρες με τα ονειρεμένα τοπία.

Πρωινό 8/1/2019 με φόντο την Πάρνηθα

Η κάτω φωτογραφία είναι της κόρης μου Ειρήνης, στις 7 30 το πρωί σήμερα 9/1, την ώρα της ανατολής που τα χρώματά της βάφουν την Πάρνηθα.

Ο μικρός Τηλέμαχος, πριν ακόμη ολοκληρωθεί απόλαυσε το χιονισμένο τοπίο. Αυτό δείχνει την ανυπομονησία του καλλιτέχνη να βγάλει φωτογραφίες, πριν τελειώσει το έργο του.

Εδώ έτοιμος πια, ποζάρει  μέσα στο χιονισμένο τοπίο.

και στο τέλος με τη φίλη του την Αριάδνη, κουκλί από την πρώτη κακοκαιρία που είχαν κλείσει τα σχολεία πάλι μετά από τις Χριστουγεννιάτικες διακοπές.

Μπορεί να θυμίζει και λίγο το τραγούδι σε παραλλαγή:
όταν δεν πηγαίναμε μαζί σχολείο
δεν καθόσουν στο διπλανό θρανίο
και όταν δεν σου έδινα το βιβλίο
δεν μου έλεγες Σ αγαπώ.

Πάνινη κούκλα από ανακυκλώσιμα υλικά. Χρησιμοποίησα μαξιλαροθήκη για το σώμα, αφρολέξ για γέμισμα του σώματος, ρούχα από τζιν παντελόνι και πουκάμισο από φανελένια πυτζάμα, παπούτσια από μέρος από παλιές μπότες, μαλλί από μαύρο κουβάρι ακρυλικό . Ζωγραφισμένο πρόσωπο με ακρυλικά χρώματα, το βρήκα ψάχνοντας στο ίντερνετ.



Ο άνθρωπος που βαφτίζει τις κακοκαιρίες, μόλις  έστειλε το σύνδεσμο η αδερφή μου.

κούκλες με αρχαία πέπλα

  

Τελειώνοντας το σχολείο για καλοκαίρι ξεκίνησα να δημιουργήσω πέντε ίδιες κούκλες που να φορούν αρχαία πέπλα και σανδάλια. Έψαξα αρκετά μέσα στα διάφορα βιβλία που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο και στρώθηκα να κάνω και μερικά πειράματα από μόνη μου. Ίσως στην αρχή κατάλαβα λάθος κάποια σχέδια που βρήκα για πέπλα. Με μια καλύτερη ανάγνωση όμως είδα ότι θα έπρεπε να εχω δυο ίδιες πλευρές και να τις ενώσω στον αριστερό ώμο. Μία από αυτές σκέφτηκα να της βάλω τζιν και έτσι δεν θα ήταν ίδια με τις υπόλοιπες.

Στην πορεία, μια κουκλίτσα την έντυσα με ένα όμορφο γαλάζιο φορεματάκι και την χάρισα σε ένα μικρό κοριτσάκι που ζει αρκετά μακριά από την Ελλάδα. Ελπίζω να την έχει χαρεί η μικρούλα και να έχει παίξει μαζί της.

Οι κουκλίτσες γίνανε λοιπόν 4 και μεταφέρθηκαν μαζί με αρκετά υφάσματα στη Μυτιλήνη. Εφτιαξα ένα πρώτο πέπλο σε κόκκινο χρώμα, το βρήκα όμως αρκετά μακρύ για μικρό κορίτσι. Το επόμενο ήταν καλύτερο, σε χρώμα πράσινο και έφτιαξα ακόμη ένα κόκκινο, αυτή τη φορά κοντό. Έβαψα και διαφορετικά τις κουκλίτσες με ακρυλικά χρώματα, να μη μοιάζουν τόσο μεταξύ τους.

Για τα σανδάλια δεν είχα αρκετή κορδέλα και έτσι τα συνέχισα μετά την επιστροφή μου απ το νησί.
Το αποτέλεσμα της προσπάθειας, το βλέπετε.

Χορευτές από έργο του Θεόφιλου

Στα μαθήματα της πάνινης κούκλας βρήκα την ευκαιρία να φτιάξω και νέα κουκλάκια αυτή τη φορά για δώρο στο γυιό μου Δημήτρη. Ψάχνοντας για ιδέα και συζητώντας με την δασκάλα  μου λέει να φτιάξω κάτι παραδοσιακό που να έχει σχέση με τον τόπο καταγωγής των παππούδων του παιδιού. Ετσι κατόπιν αυτής της αρχικής ιδέας σκέφτηκα να πάρω ένα πίνακα του παραδοσιακού ζωγράφου της Μυτιλήνης Θεόφιλου και να φτιάξω από εκεί τις δυο πρώτες φιγούρες ή τουλάχιστον να προσπαθήσω να φτιάξω.

Παρατήρησα αρκετή ώρα τον χορό και πρόσεξα μαζί με τον Γιάννη πως ο Θεόφιλος δεν ζωγράφιζε τα αυθεντικά κοστούμια της περιoχής της Μυτιλήνης, αλλά έπαιρνε ιδέες και από άλλες περιοχές. Έτσι στον νεαρό που θα έπρεπε να φοράει καλπάκι, αυτός φοράει φέσι και οι γυναίκες έχουνε πλεγμένα τα μαλλιά τους σε κοτσίδες ενώ στο πίνακα είναι ελεύθερα κάτω από το μαντήλι.
 Το πατρόν που χρησιμοποίησα είναι το αρθρωτό μιας και μ αρέσουν να κουνάνε τα  χέρια και πόδια τους όπως επίσης και να κάθονται.

Τα γέμισμα είναι το κλασσικό, από το γέμισμα που έχει το εσωτερικό ενός μαξιλαριού.
Ζωγράφισα με ακρυλικά χρώματα  τα πρόσωπά τους,  δεν έμεινα ευχαριστημένη με την γυναίκα γιατί φαίνεται μεγαλύτερη. Αργότερα την ξαναζωγράφισα πάλι να της γλυκάνω λίγο το βλέμμα. Επίσης παρατήρησα στον πίνακα πως κανένας χορευτής δεν χαμογελούσε ενώ ήταν σε γλέντι.

Τα μαλλιά του νεαρού είναι κεντημένα με καφέ κλωστή και αυτό για να μην χρησιμοποιήσω μαλλί και πετάνε κάτω από το φέσι.
Η γυναίκα φοράει βρακί κάτω από τη βράκα της όπως λέει και το τραγούδι "η θειά μου η αμερσούδα τρία βρακιά φορεί', για να φουσκώνει και λιγάκι.
Φοράνε και οι δυο τους μάλλινες κάλτσες, τα παππούτσια τους είναι φτιαγμένα από δερματίνη, από κάποιες μπότες της Ειρήνης.
Τα ρούχα και των δυο είναι φτιαγμένα στο χέρι και δεν χρησιμοποίησα ραπτομηχανή. 

Αμαλία και τσολιάς

 

Από το Σεπτέμβρη του 2015 παρακολουθώ μαθήματα δημιουργίας πάνινης κούκλας στο Σύλλογο γυναικών Αγίου Στεφάνου με δασκάλα και εμψυχώτρια την αγαπημένη μου Νίνα Καρακώστα, συλλέκτρια παλιών παιδικών παιχνιδιών.
 Έχω ήδη δημιουργήσει αρκετά κουκλάκια, που μπορείτε να τα δείτε δεξιά στις ετικέτες πάνινη κούκλα και κούκλα από χαρτοπολτό. Επίσης και παλιότερες αναρτήσεις.

Φέτος η ιδέα μου ήταν να φτιάξω ένα ζευγάρι για να το χαρίσω στη συλλογή της κόρης μου Ειρήνης που μαζεύει κούκλες με παραδοσιακές στολές απ τις χώρες που επισκέπτεται. Τι πιο ωραία ιδέα από μια παραδοσιακή κούκλα με θέμα μια "Αμαλία" και ένα τσολιά. Δεν τον λέω Όθωνα γιατί η στολή του Όθωνα ήταν τελείως διαφορετική και εγώ ήθελα να είναι κλασσική. Μια βόλτα που έκανα ως το Σύνταγμα τα Χριστούγεννα δεν ήταν βοηθητική γιατί φορούσαν οι τσολιάδες την χειμερινή στολή τους και δεν θα ήθελα να φτιάξω κάτι τέτοιο, μου φάνηκε αρκετά δύσκολο το εγχείρημα. Βέβαια η υλοποίηση ήταν αρκετά δύσκολη έτσι και αλλιώς γιατί ήθελε το καθένα κουκλάκι τη δική του φορεσιά ώστε να μας θυμίζει παραδοσιακή στολή.

 Ξεκίνησα με τα σωματάκια τους πάνω στο πατρόν που είχα από την περσινή χρονιά και τη σχετική ζωγραφική στα πρόσωπά τους. Άνοιξα δηλ ένα βιβλίο ζωγραφικής και βρήκα δυο πρόσωπα που άρεσαν και προσπάθησα να τα αντιγράψω. Στη συνέχεια πρόσθεσα τα μαλλιά, αποφάσισα η Αμαλία να είναι ξανθιά, με λεπτά όμορφα και πλούσια μαλλιά. Έφτιαξα τα βρακάκια τους που ήταν πια εύκολα, αφού τα ίδια είχα και στο ζευγάρι προηγούμενης ανάρτησης με μικρές μετατροπές.Της Αμαλίας έχει και δαντελίτσα, που μπορείτε να δείτε παρακάτω.  Όλα τα ρούχα και τα σώματα είναι φτιαγμένα στο χέρι. Δεν χρησιμοποίησα καθόλου την ραπτομηχανή αυτή τη φορά.

Μετά ξεκίνησα την φουστανέλα. Με τη βοήθεια της Νίνας άρχισα τις πιέτες, αλλά δεν βοηθούσε το υφασμα που είχα διαλέξει. Έτσι η πρώτη προσπάθεια έμεινε στη μέση και ξεκίνησα μια δεύτερη φουστανέλα με λινό ύφασμα που αυτή τη φορά τα κατάφερα να ταιριάζει. Η Νίνα την περίμενε με 400 πιέτες -όπως λέει η παράδοση - αλλά δεν είμαι για τόση ταλαιπωρία, αρκετές πιέτες βγήκαν και μου άρεσε το αποτέλεσμα. Μετά ακολούθησε η φούστα της Αμαλίας αλλά ήταν λίγο στενή οπότε αποφάσισα πολύ αργότερα να την ξαναφτιάξω για να μοιάζει πλούσια.

Τα πουκάμισά τους βγήκαν εύκολα και στην Αμαλία έβαλα και αρκετή δαντέλα για να δείχνει αρχοντικό. Τα γιλέκα είναι από κάποια θήκη μάλλον γυαλιών υλικό που δεν ξέρω τι είναι αλλά δεν μαδούσε και είναι τα ίδια σε σχέδιο. Μια τρέσα που έβαλα γύρω γύρω τα στόλισε  όμορφα. Τα παπούτσια είναι από χαρτοπολτό και βαμένα με ακρυλικό χρώμα.Ο τσολιάς έχει και την φούντα στα γόνατά του. Για τα σκουφάκια πήρα λίγη τσόχα απ το βιβλιοπωλείο και η Νίνα έφτιαξε το φέσι του τσολιά ενώ για την Αμαλία έφτιαξα ένα αντίγραφο. Το τελείωμα στις φούντες των σκουφιών το επιμελήθηκε πάλι η Νίνα και το αποτέλεσμα το καμαρώνουμε όλοι μας.

πάνινη κούκλα 2 - Η χορεύτρια

Είχα ακούσει για το pinterest και επειδή στα μαθήματα για την κούκλα ερχόταν μια κυρία που είπε ότι έβγαλε πατρόν για κούκλα από εκεί, είπα να το δοκιμάσω και εγώ. Γράφτηκα λοιπόν στο site και τακτικά παίρνω μηνύματα για τα ενδιαφέροντά μου. Βέβαια από τα πρώτα που έψαξα ήταν το πατρόν και είπα να ξεκινήσω την κατασκευή. Αυτή τη φορά ήξερα πως θα φτιάξω μια χορεύτρια έτσι τα πράγματα ήταν εύκολα, ήθελα να έχει μακριά πόδια, να φορά ένα όμορφο φόρεμα χορού και πουέντ.

Βρήκα λοιπόν το πατρόν και αύξησα λίγο το μέγεθος των ποδιών. Δεν ταλαιπωρήθηκα καθόλου να φτιάξω πια το σώμα και να το ράψω με τη βελόνα και όχι με τη ραπτομηχανή!

Στην πράξη βέβαια ήθελα να είχε το σώμα μικρότερη περιφέρεια γιατί δεν ταιριάζει με χορεύτρια αλλά θα το παραβλέψουμε αυτό.
Είχε πάρει η Ειρήνη ένα κουβάρι μαλλί έτσι η χορεύτρια απέκτησε όμορφο μακρύ και πυκνό μαλλί.

Χρησιμοποίησα ένα χαρτόνι μεγάλο από κορν φλέικς και όχι το κομμάτι από το χαρτί υγείας όπως στην Κοκό. Έραψα τα μαλλιά μεταξύ τους και μετά πάνω στο κεφάλι της. Ετοίμασα τη φούστα της από ένα κομμάτι κουρτίνας και έβαλα από κάτω από αυτή ένα κομμάτι από μπουμπουνιέρα που το είχα φτιάξει για την Κοκό. Όπως τη βλέπετε στη φωτογραφία πάνω ήταν έτοιμη για το βράδυ της Πρωτοχρονιάς.

Άλλη μέρα ζωγράφισα το σώμα της με ακρυλικά χρώματα και έφτασε η ώρα για το πρόσωπο.

Άρχισα πάλι να ψάχνω στα βιβλία μου αλλά δεν βρήκα κάτι. Αυτή τη φορά θα της έφτιαχνα ένα όμορφο χαμόγελο. Τελικά έψαξα και σε κινούμενο σχέδια και βρήκα ότι θα μου άρεσε να έφτιαχνα κάτι σαν την Άννα από το frozen. Δεν ξέρω αν τα κατάφερα αλλά έχει γλυκό βλέμα. Τα ακρυλικά χρώματα χύνονται πάνω στο πανί, αλλά δεν βρήκα άλλο τρόπο για να τη ζωγραφίσω.

Ακολούθησε η συνέχιση της ενδυμασίας, έφτιαξα δηλ το πάνω μέρος της φούστας και τις πουέντ. Απ ότι είδα συνηθίζεται να έχουν ακάλυπτους τους ώμους ίσως για να κινούνται ελεύθερα τα χέρια τους.

Έτοιμη για χορό, με παρέα τους φίλους της!!

Φτιάχνουμε μια πάνινη κούκλα;

Η αγάπη μου για τις κούκλες βαστάει από τα παιδικά μου χρόνια. Διαβάζοντας τί δραστηριότητες μπορώ να παρακολουθήσω στο δήμο μας, βρήκα κάτι που μου ταιριάζει. Έτσι ξεκίνησα τα μαθήματα πάνινης κούκλας με δασκάλα την κα Νίνα Καρακώστα στο σύλλογο γυναικών της περιοχής μου. Είναι μια γλυκιά γυναίκα, με άποψη, που μας μαθαίνει ραπτική, πατρόν  και περνάμε όμορφα. Σκέφτηκα από ένα σημείο και μετά να φωτογραφίζω τα διάφορα στάδια, ώστε μην τα ξεχάσω κιόλας. Μπορεί και κάποιος να ενδιαφερθεί και να δει την εξέλιξη. Χρειαζόμαστε βελόνα, κλωστή άσπρη, ύφασμα άσπρο που να μην γλυστράει, ένα κουβάρι μαλλί για τα μαλλιά, υαλοβάμβακα για γέμισμα, διάφορα υφάσματα και αρκετό κέφι για την κατασκευή!

1ο μάθημα (2-2,5 ώρες)

 Δημιουργώ το πατρόν της κούκλας πάνω σε ένα χαρτόνι.
Βάζω το χαρτόνι πάνω σε άσπρο ύφασμα διπλό ή σε μαξιλαροθήκη!! και το περνώ γύρω γύρω με το μολύβι. Προσοχή ανάμεσα στα πόδια να υπάρχει μεγάλη καμπύλη. Μετά το κόβω αφήνοντας ένα περιθώριο μισού εκατοστού για να το ράψω. Στο μάθημα το ράψιμο γίνεται με ραφή χεριού, στο σπίτι χρησιμοποιώ τη ραπτομηχανή μου. Δεν τα πολυκαταφέρνω να κρατώ την βελόνα, μα τα πάντα είναι συνήθεια και μπορώ να πω ότι δεν μου είναι πια τόσο δύσκολο. Προσοχή αφήνω ένα άνοιγμα 2 εκατοστά κάτω από τη μασχάλη και γυρίζω το ύφασμα απ την άλλη μεριά. Έτσι είναι έτοιμη η κούκλα να γεμιστεί. Αν έχω ένα παλιό μαξιλάρι, μπορεί να χρησιμοποιήσω τον υαλοβάμβακα για γέμισμα της κούκλας. Τελειώνοντας ράβω προσεκτικά την τρύπα κάτω από την μασχάλη.

2ο μάθημα

 

Ώρα για τα μαλλιά, εδώ θα χρειαστούμε ένα κουβάρι μαλλί. Τελικά βρήκα ένα κίτρινο που το είχα από την προηγούμενη κατασκευή πήλινης κούκλας. Εχω και ένα χαρτόνι από το χαρτί τουαλέτας που το πατώ για να το διπλώσω. Περνώ από πάνω τη κίτρινη κλωστή σε δυο δόσεις να έχει η κούκλα πλούσιο μαλλί. Μετά παίρνω την κλωστή και τη βελόνα και ράβω από τη μια μεριά για να  στερεώσω τα μαλλιά. Κόβω την άλλη πλευρά και το χαρτόνι που ήταν διπλωμένο και τα μαλλιά της κούκλας είναι έτοιμα. Θέλουν μόνο ράψιμο πάνω στο κεφάλι της. 

Έχω μια έτοιμη κούκλα και τώρα πρέπει να την ντύσω. Κατ αρχή θα αποκτήσει βρακάκι πράγμα όχι και τόσο εύκολο. Η μικρό θα βγει ή μεγάλο. Η Ιωάννα χρησιμοποίησε ένα κομμάτι από παλιό δαντελένιο σουτιέν και βγήκε πολύ όμορφο. Μετά ακολουθεί η φουστίτσα, ένα ορθογώνιο είναι που αφήνω ένα εκατοστό στη μια μεριά για να βάλω το λάστιχο και φτιάχνω ένα στρίφωμα από την άλλη. Κάτι βγήκε.
Ακολούθησε η φούστα που ολοκληρώθηκε στο σπίτι, βάζοντας ένα λαστιχάκι για να την κρατήσει στη μέση της.

Στο σπίτι
Σκέφτηκα να βάψω την κούκλα μου με ακρυλικά χρώματα, μιας και μ αρέσει η ζωγραφική, γιατί να μην την κάνω πιο πειστική; Θέλω να δω την αντίδραση της Νίνας, όταν την εμφανίσω στο μάθημα. Ελπίζω να εκπλαγεί ευχάριστα. Δεν ξέρω πόσο παραδοσιακό είναι αυτό που έκανα...

4ο μάθημα
Η κυρία Νίνα είπε καλά σχόλια για το χρωματισμό των σωμάτων που έκανα. Έτσι χαρούμενη συνέχισα να φτιάχνω την μπλούζα της κοπέλας (δεξί κουκλάκι). Ψάχνοντας ανάμεσα σε υφάσματα που μας έφερε η δασκάλα μας, βρήκα και κάτι όμορφα κομμάτια που τα χρησιμοποίησα για την μπλούζα. Στην αρχή έφτιαξα ένα πατρόν για μπλούζα αλλά δεν έμπαιναν τα χέρια της κούκλας. Κρίμα είχα καταναλώσει αρκετή ώρα. Ξαναπροσπάθησα με άλλο κομμάτι ύφασμα και αυτή τη φορά κάνοντας και πρόβα!! τα κατάφερα!!

Στο τέλος του μαθήματος έδειξα το αποτέλεσμα και αποφασίσαμε πως καλό θα ήταν αν αποκτούσε μια ζώνη για να φαίνεται πολύ η κακογαζιά :).


 5ο μάθημα
Ολοκλήρωσα την μπλούζα, την ζωνη και έφτιαξα και παπουτσάκια. Της έχουν πέσει λίγο μεγάλα -συνέχεια της βγαίνουν- αλλά με μια ραφή θα της έρθουν όπως πρέπει.
 Σκέφτομαι να της βάλω και ένα καπελίνο, δυστυχώς το μαλλί της δεν είναι πλούσιο και το καπέλο θα βοηθήσει να φαίνεται πιο όμορφη. Η Ειρήνη λέει να της βάλω και λίγο χαμόγελο γιατί είναι πολύ σοβαρή, θα δω αν θα τα καταφέρω να πειράξω το στόμα της.


6ο μάθημα

όλη τη βδομάδα δεν βρήκα δυστυχώς ώρα να συνεχίσω το ντύσιμο των κουκλών μου, ίσως γιατί με ταλαιπωρούσε μια ίωση. Σήμερα λοιπόν συνέχισα την κούκλα μου που την βαπτίσαμε κιόλας  Κοκό Σανέλ λόγω της ενδυμασίας της. Έραψα τους φιόγκους στα παπούτσια της -δεν τράβηξα φωτο- και συνέχισα με το καπέλο της.

Η Μιμή είπε ότι δεν της άρεσαν τα ξανθά μαλλιά της κούκλας της, έτσι τα αντικατέστησε με ένα πράσινολαδί χρώμα που ήταν πιο όμορφο. Αυτά που βγήκαν από τη μια κούκλα προστέθησαν στη Κοκό και έτσι οι δυο τρίχες έγιναν πολλές. Το καπελάκι της ταίριασε καλά στα πλούσια πια μαλλιά της. Αποφασίσαμε να τις βάλουμε όλες μαζί παρέα και να τραβήξουμε και μια αναμνηστική φωτογραφία. Το αποτέλεσμα εκπληκτικό και για μας που φτιάχνουμε χωριστά την καθεμιά τους.    Όταν επίστρεψα στο σπίτι είχα πράγματι μια διάθεση να συνεχίσω τη ραπτική .
Ένα διαμαντάκι από τα παππούτσια της κόρης μου, στόλισε και τη ζώνη της. Ήδη είχα κόψει ένα επίσημο παντελόνι για το νεαρό της Κοκό,  που το συνέχισα. Έραψα και το πουκάμισο που ταιριάζει με το παντελόνι. Έτσι απέκτησε παρέα.

τώρα λείπει το παπιγιόν και το σακάκι. Ελπίζω να ασχοληθώ τις επόμενες μέρες. Έχω χαρεί πολύ με το αποτέλεσμα.

Μάθημα 7ο

Μετά το μάθημα είχα τόση όρεξη για συνέχιση, ώστε το βράδυ βράδυ είχα ετοιμάσει την Κοκό. Την βλέπετε στην πάνω φωτογραφία με τα πλούσια ξανθά μαλλιά της. Ο νεαρός απέκτησε ένα όμορφο παντελόνι και στη συνέχεια -μια άλλη ημέρα- ένα φράκο. Στο τέλος έφτιαξα και το παπιγιόν και είναι έτοιμος να τη συνοδέψει στο χορό!!!

απέκτησε και παπούτσια, ένα σακκουλάκι με ύφασμα γύρω από τα πόδια του και στη συνέχεια κόλλησα πάτους (από τις παντόφλες του Αντρέα) για να στηρίζεται. Ακολούθησε και ένα κομμωτήριο γιατί είχε πολύ μακρύ μαλλί.

8ο μάθημα
Θα είναι το τελευταίο μάθημα που θα κάνουμε πάνω στην παραδοσιακή πάνινη κούκλα. Από τη νέα χρονιά θα ασχοληθούμε και με κούκλα με τη χρήση του παπιέ μασέ.

Σκέψεις
Η επόμενη κούκλα που σκέφτομαι να κατασκευάσω, θα είναι μια χορεύτρια που έχει ήδη σχεδιαστεί σε μια μαξιλαροθήκη. Θέλουν μελέτη όμως τα πόδια της γιατί θα πρέπει να φτιαχτούν μακριά.

Για τις παραπάνω κούκλες, δεν αγοράστηκε κάτι από υλικά. Η πάνινη κούκλα φτιαχνόταν με υλικά που περίσσευαν από τα ρούχα της νοικοκυράς. Η ιδέα είναι να κρατάμε χρήσιμα πανάκια πχ από τζιν, βαμβακερά  μπλουζάκια και ότι μας κάνει εντύπωση γιατί μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε κάποια κατασκευή μας. Δύσκολο πάντως για τις μέρες μας, που πετάμε πολλά ρούχα.
Τα υφάσματα που χρησιμοποίησα είναι  απ ότι είχα στο σπίτι από πανάκια καθώς και από μια τσάντα με διάφορα κομμάτια ύφασμα που μας έφερε η δασκάλα. Εκεί βρήκα και τα σατέν και βγήκε η ιδέα για το φόρεμα της Κοκό. Ο νεαρός ήταν στην αρχή να γίνει "ταρζάν" αλλά στην πορεία είπα να ταιριάξουν σαν ζευγάρι και ντύθηκε και ο ίδιος τόσο κομψά όσο και η ντάμα του.


Από τα διαμαντάκια του ιντερνετ :http://www.dollchamber.com/?page_id=8&lang=en 
όλη η διαδικασία σε βίντεο και δώρο πατρόν.