Αφιέρωμα στο ποίημα Ιθάκη του Κωνσταντίνου Καβάφη

 

Τις ημέρες του Πάσχα κάναμε έκθεση στο πνευματικό Κέντρο του Δήμου Ηλιούπολης αφιερωμένη στο ποίημα Ιθάκη του Αλεξανδρινού ποιητή Καβάφη.

Η ιδέα είναι να πάω να κοιτάξω τις φωτογραφίες που έχω τραβήξει από το υπέροχο ταξίδι στην Αίγυπτο. έψαξα για τη καλύτερη που μπορούσα να βρω βάζοντας κάποια κριτήρια δικά μου. Έτσι σχεδόν βρήκα μια που ταίριαζε με αυτό που ήθελα να ζωγραφίσω. Επειδή όμως η γωνία της δεν μου άρεσε και τόσο, βρήκα μια αντίστοιχη στο διαδίκτυο που είχε ότι είχα σκεφτεί. Να βρίσκεται ο Νείλος που πάνω του ταξιδεύουν φελούκες και η έρημος.

Προτίμησα την δεύτερη φωτογραφία για να φανεί πως είναι το ποτάμι και από τις δυο όχθες και όχι η ιδέα της θάλασσας. απ το θαυμάσιο μπαλκόνι ένα ζευγάρι βλέπει να περνούν από μπροστά του φελούκες και στο βάθος διακρίνεται η Σαχάρα.

Δεντράκια για δώρα

 

Ήταν μια ιδέα της Ειρήνης να ξαναφτιάξω δενδράκια χωρίς κλαδιά και καρπούς για να χρησιμοποιούνται για όλες τις εποχές. Το σκέφτηκε πως θα είναι όμορφο δώρο για τις συναδέλφισές της. 

Η χρωματική απόδοση είναι σε πολύ παλ απόχρωση, για να μπορέσει να υποστηρίξει την ιδέα.

Εργαστηριο ζωγραφικης στην Ηλιουπολη

 

Θεμα απο το εργαστηριο ζωγραφικης πριν τη νεα τοποθετηση θεματων και καβαλετων. Χρειαζοταν να γινει η αναδιαταξη, χρονια τα ιδια εκθεματα λεγαν οι πιο παλιοι  

Με λαδι και σπατουλα σε καρτολινο. 

Φυτά και άλλα αντικείμενα μέσα στο σπίτι

πυρόγα- δώρο στη φίλη Ελευθερία

Ξεκίνησα τα μαθήματα ζωγραφικής για 2η χρονιά στο Δήμο Ηλιούπολης. Αυτή τη φορά μαθαίνουμε να χρησιμοποιούμε με σπάτουλες και λάδια. Ο δάσκαλος μας είναι ο Μανώλης Τσαμπουράκης. 

Λάδια έχω χρησιμοποιήσει πάρα πολλά χρόνια με τη βοήθεια πινέλων όταν ήμουν στον Αγιο Στέφανο. Αυτή τη χρονιά έχω πάρει σπάτουλες και προπονούμαι λίγο στο σπίτι φτιάχνοντας σε μικρές επιφάνειες, συνήθως καρτολίνα. Για θέματα βάζω τα διάφορα φυτά ή αντικείμενα  που έχω μέσα στο σπίτι. Τα ρόδια είναι προσφορά του Γιώργου και της Γεωργίας. Στο εργαστήριο για την ώρα φτιάχνω σε μεγαλύτερα μεγέθη αντίστοιχα θέματα που είναι στημένα.

κακτάκια που κοιτάνε τον ήλιο- 

δώρο σε συγγενείς στην Αυστραλία

επισκευή στα αργίτικα ρόδια -

δώρο στο Γιώργο και την Γεωργία

 

        αργίτικα ρόδια και κερί με μπαταρία

μπλε βάζο με πλαστικό λουλούδι, εργαστήριο

Ρόδια που χάρισα στην Ντίνα

Ένα χαμένο έργο που έψαχνα να θυμηθώ που το έχω δωρίσει. Το βρήκα στο σπίτι της Ντίνας σε τέτοια όμορφη θέση στο σαλόνι και μέσα σ ένα όμορφο πλαίσιο.

 

Ο χορός της άνοιξης συνέχεια

     Πριν από αρκετό καιρό, αγόρασα δυο μεγάλες κολοκύθες για να τις ζωγραφίσω.Έψαχνα για ιδέες, βρήκα και μάλιστα αρκετές στο Διαδίκτυο. 

Τελικά σκέφτηκα να συνεχίσω ένα έργο που με έχει εντυπωσιάσει και το είχα ξεκινήσει σε μια άλλη κολοκύθα σαφώς μικρότερη, κάνοντας ένα κομμάτι του.  Όταν έβαλα το έργο του Παρθένη μπροστά μου είδα όμως ότι τα χρώματα που είχα χρησιμοποιήσει στην άλλη κολοκύθα ήταν πολύ σκοτεινά, ενώ το ίδιο το έργο (του Παρθένη) τα θέλει αρκετά ανοικτά. Έτσι μετά από μερικές μέρες, ολοκληρώθηκε το νέο έργο σε πιο ανοικτούς τόνους του γαλάζιου και μου φαίνεται αρκετά ανάλαφρο.

Taormina Ταορμίνα Σικελία καλοκαίρι 2019

Το περασμένο καλοκαίρι, βρέθηκα στη Ταορμίνα της Σικελίας με παρέα. Μείναμε στην Κατάνια και κάναμε εκδρομή και στο ηφαίστειο της Αίτνας αλλά και στο αρχαίο θέατρο της Ταορμίνα.

Η μέρα που φθάσαμε στην Ταορμίνα ήταν ηλιόλουστη και χρειάστηκε να περιμένουμε αρκετή ώρα να βγάλουμε τα εισιτήρια στην είσοδο. Μπαίνοντας στο θέατρο, είδα ότι είχε πολλές κερκίδες, επομένως για να το θαυμάσω έπρεπε να ανέβω πολύ ψηλά.  Αν και είχα κάτι προβληματάκια στη μέση μου που με ψιλοβασάνισαν στην εκδρομή, αποφάσισα ότι δεν θα κάνω άλλη βόλτα στο χώρο, αλλά θα καθίσω στα ψηλά. Αυτή και αν ήταν ιδέα. Ανέβηκα και κάθισα σε ένα σκιερό "παράθυρο"  και αντίκρισα ένα μυστηριακό τοπίο. Ανάμεσα στο άνοιγμα που υπήρχε στη σκηνή του θεάτρου, φαινόταν η Αίτνα. Ένας καπνός από την κορυφή της, γέμιζε την ατμόσφαιρα, κάνοντας και τον ουρανό λίγο γκρίζο και συννεφιασμένο.
Κάθισα αρκετή ώρα ατενίζοντας το τοπίο βγάζοντας καθιστή ένα σωρό φωτογραφίες. Αφού το χάρηκα αρκετά, μου ήρθε και η ιδέα  πως ένα ακόμη όμορφο θέμα θα ζωγράφιζα το χειμώνα που θα μας ερχόταν!

Το νέο έργο ξεκίνησε στα τέλη Νοέμβρη και κατάφερα να το τελείωσε λίγο πριν το Πάσχα. Μπορώ να πω ότι είχε την μεγαλύτερη διάρκεια για την πραγματοποίησή του  από κάθε άλλο ανάλογων διαστάσεων. Πέρασε από διάφορα κύματα, το έφερα σε ένα σημείο το περιβάλλοντα χώρο και άρχισα να ασχολούμαι με το θέατρο. Προσπάθεια στην προσπάθεια δεν κατάφερνα να το στήσω. Όλο και έγερνε, όλο και δεν έλεγε τίποτα. Μάλλον το καφέ είναι ένα χρώμα που δεν το μπορώ και πολύ. Η δασκάλα η Κατερίνα, μου έδειξε ένα τρόπο και βάση αυτού συνέχισα και μετά πολλών βασάνων το ολοκλήρωσα.  Οι άνθρωποι είναι μέρος της εικόνας που έβλεπα, αλλά  μ αρέσει να είμαι και εγώ εκεί. Βρήκα λοιπόν άλλη μια φωτογραφία, την έβαλα στη θέση που θεώρησα καλύτερη και το θέμα ολοκληρώθηκε, τουλάχιστον σαν στήσιμο.

Λουτρά Πόζαρ Αριδαίας καλοκαίρι 2022

 Είχα δει σε φωτογραφίες τα λουτρά Πόζαρ και μ άρεσαν τόσο που θα ήθελα έστω και για ένα τριήμερο ταξίδι να τα εβλεπα και να τα ευχαριστιομουν.

 Όσο είμαστε στη Μυτιλήνη πηγαίνουμε σχεδόν κάθε βδομάδα στα λουτρά της Γέρας, ένας νέος πολύ όμορφος χώρος που μπορείς να απολαύσεις τα ευεργετικά ζεστά νερά του. Είναι ένα εσωτερικός χώρος πισίνα με 2 κρουνούς που βγάζουν αχνιστο νερό και μπορεί να μείνεις και από κάτω για να σε χτυπήσει η δύναμη του. 

Φέτος ήρθε η ώρα να επισκεφτούμε και τα λουτρά Πόζαρ. Αρχικά είναι 2 πισίνες μεγάλες με νερό στους 37 βαθμούς που χύνεται από πάνω σου με δύναμη και αν βρεις χώρο μπορείς να σταθείς κάτω απ' αυτόν τον ζεστό καταρράκτη και η δοκιμάσεις ν σε χτυπάει με δύναμη. Ωραία αίσθηση. Είναι όμορφα όμως να χαλαρώσεις στη ανοικτή αυτή πισίνα και να ακούσεις να τρέχουν νερα πολλά νερά. Δίπλα ακριβώς είναι ένας καταρράκτης με κρύο νερό που αν καταφέρεις ν περάσεις το πεζούλι μπορείς ν σταθείς εκεί για να σε χτυπήσουν αλύπητα τα κρύα του νερά. Η αίσθηση της ηρεμίας είναι φοβερή, δεν ήθελα να βγω από τα χλιαρά νερά, αλλά πολύς ο κόσμος περίμενε που ήθελε να μπει στη διαδικασία. Έτσι με βαριά καρδιά βγήκα. Την επόμενη όμως μέρα που έβρεχε και η κίνηση ήταν πολύ πεσμένη ήμουν απ' τους πρώτους που μπήκαν μεσα. Άλλωστε ο βρεγμενος τη βροχή δεν τη φοβαται. Κάθισα μέσα  καμιά ώρα και απόλαυσα την ηρεμία και τη χαλάρωση να βρίσκομαι μέσα στη πισίνα και από πάνω να υπάρχει μια ήρεμη βροχή ταυτόχρονα με τα νερά απ' τον δυνατό καταρράκτη. Απίστευτη μουσική!

Όταν ήρθα στο χωριό στη Μυτιλήνη βρήκα ένα τελάρο που είχα αφήσει από πέρσι και έτσι με πολλή χαρά ζωγράφισα τη σκηνή αυτή που μ έκανε να αισθανθώ τόσο όμορφα! 

Το έργο αυτό είναι σε τελάρο  50 επί 70 και με ακρυλικό ζωγραφισμένο.