Σαπφώ, άγαλμα στην Ερεσό

Κάθε χρόνο επισκέπτομαι για ένα διήμερο την Ερεσό, είναι ένα παραλιακό μέρος που βρίσκεται στη Μυτιλήνη. Το έχω σαν τάμα να πηγαίνω εκεί όταν κοντεύουν να τελειώσουν οι διακοπές μου στο νησί. Σα να θέλω να κρατήσω για ανάμνηση τις ομορφότερες εικόνες του καλοκαιριού. Είναι πράγματι ένας όμορφος τόπος με τεράστια αμμουδιά, καθαρή θάλασσα και ένα σωρό μαγαζιά κρεμασμένα σε ξύλινους πασάλους πάνω από το κύμα. Ένας τεράστιος βράχος που φωτίζεται το βράδυ στη μέση της θάλασσας συμπληρώνει τη μοναδικότητα του τοπίου.

Πριν δυο χρόνια λοιπόν συνέχισα τη βόλτα μου και πέρα από τα μαγαζιά, και ανακάλυψα ένα λιμανάκι. Εκεί λοιπόν βρήκα το παραπάνω άγαλμα φτιαγμένο σε ένα συμπόσιο γλυπτών που έγινε πριν λίγο καιρό εκεί. Όλα τα αγάλματα του συμποσίου, βρίσκονται τοποθετημένα στο λιμανάκι και κοιτάζουν τη θάλασσα.
 Τη Σαπφώ τη θεώρησα μοναδική και το άλλο πρωί κατέβηκα για πρωινή φωτογράφιση. Έδειχνε πιο όμορφη το πρωί, καθώς η θάλασσα την έκοβε σε δυο μέρη. Θεωρώ ότι είναι άγαλμα ιδιαίτερο σε ομορφιά, τοποθετημένο στο πιο σωστό σημείο ώστε να φαίνεται από μακριά, ακόμη και απ το λιμανάκι που τη φιλοξενεί.
 Αποφάσισα να τη  ζωγραφίσω με την πρώτη ευκαιρία. Αυτές τις μέρες λοιπόν των διακοπών και παρ ότι η κατάσταση δεν βοηθάει πολύ στην ηρεμία, αφιέρωσα αρκετές ώρες και τα κατάφερα να την βάλω σε καμβά.  Στην αρχή έφτιαξα 3 προσχέδια με μολύβι. Είναι πιο βολικό όταν ξεκινώ έτσι για να βγαίνει το σχέδιο πάνω στον καμβά πιο εύκολα. Βρήκα και  άλλες φωτογραφίες στο διαδίκτυο και άρχισα να εργάζομαι πάνω σε μια από αυτές. Βασικά δεν μου άρεσε το τόσο μπλε στον ουρανό, αλλά η φωτογραφία μου ήταν πρωινή. Το απόγευμα θα είναι πιο πολλά τα χρώματα λόγω της δύσης. Τελικά αποφάσισα να εργαστώ πάνω στη δική μου φωτογραφία, βάζοντας ένα ελαφρύ ροζ αριστερά για να ελαφρύνει λίγο το γαλάζιο του ουρανού. Έχω βάλει στην αμμουδιά και τα κρινάκια της θάλασσας που φυτρώνουν λίγο παραπάνω.

Φαντάζομαι  θα αρέσει το θέμα και στο νέο ζευγάρι που θα  χαρίσω το έργο μου. Ελπίζω να το χαρούν σε κάποιο τοίχο στο εξοχικό τους.
Λάδι σε καμβά 40χ50

Βιβλία

Από τα μαθήματα ζωγραφικής που παρακολούθησα το χειμώνα, το παρακάτω θέμα τελικά δεν κατάφερα να το ολοκληρώσω. Είχε μείνει το σχέδιο πάνω στον καμβά με τα ζωγραφισμένα βιβλία, σε μια άκρη. Έτσι δεν μπόρεσα να το έχω και στην έκθεση που κάναμε. Το είχα όμως τραβήξει φωτογραφία αλλά από άλλη γωνία.Έτσι μπόρεσα να το ξαναδουλέψω.

Αυτές τις μέρες των διακοπών σκέφτηκα λοιπόν να του άλλαξω τα χρώματα και έβαλα και τις εικόνες πάνω στο μεγάλο βιβλίο. Στο τέλος μου φάνηκε αρκετά συμπαθητικό, γιατί απέκτησε όμορφα ζεστά χρώματα.
Λάδι σε καμβά 30χ40

έκθεση ζωγραφικής

Από την ομαδική έκθεση ζωγραφικής στο πρώην δημαρχείο Δροσιάς 7/6/2015.  Ολη η ομάδα ποζάρει χαρούμενη για μια αναμνηστική φωτογραφία.

Εγώ δίπλα στα έργα μου.  Είχα και άλλα σε άλλο σημείο της αίθουσας αλλά δεν βγήκα δίπλα τους. Βγήκα τα παιδιά μου. Έτσι έμεινε ο κλόουν θλιμένος, αλλά έτσι και αλλιώς κρύβει το παράπονο μέσα του.
Πάντως θα ήθελα να έλεγαν όσοι βλέπανε το έργο "ποιοί είναι αυτοί δίπλα στις παπαρούνες;"


Ευτυχώς που κάποιοι φίλοι τράβηξαν φωτογραφίες και έτσι απέκτησα και άλλες από εκείνη τη βραδιά. Στο κέντρο ο θλιμένος κλόουν μαζί  με ένα σχέδιο με μολύβι που έκανα τα πρώτα μαθήματα. Ευκαιρία να φανούν και διάφοροι κλόουν που ζωγραφίστηκαν μαζί!!

 Και μια φωτογραφία με την ομάδα να ποζάρει χαρούμενη. Χρονολογικά κάπου στις Απόκρηες.

Ομαδική έκθεση έργων

Σας περιμένουμε στο Δημαρχείο της Δροσιάς για να θαυμάσετε τα έργα της ομάδας μας.
Η αφίσα και η πρόσκληση είναι φιλοτεχνημένες από τον Σπύρο τον συμμαθητή μου. Εξαιρετική δουλειά.

Μαργαρίτα

 Συνεχίζω τη δημιουργία έργων στη διάρκεια των μαθημάτων ζωγραφικής με το θέμα της μαργαρίτας. Η δασκάλα μου η Κατερίνα, μου έστειλε την παρακάτω φωτογραφία με την πανέμορφη μαργαρίτα. Ακόμη δεν είχα τελειώσει τις παπαρούνες αλλά την τύπωσα για να τη βλέπω. Δεν υπολόγισα όμως τη δυσκολία που θα είχα με το τόσο άσπρο χρώμα της. Ίσως δεν με βοηθάει και η εκτύπωση στο χαρτί. Αρχίζω να καταλήγω πως η μελέτη και η όλη διαδικασία κατά τη διάρκεια της ζωγραφικής, είναι καλύτερη αν τη βλέπω στην οθόνη του υπολογιστή!! Μπορώ και να ζουμάρω σε κάποια σημεία και αυτό με διευκολύνει αρκετά.

Την προσπάθησα πάντως από το χαρτί αυτό, για 3 μαθήματα. Το αποτέλεσμα δεν με ενθουσίασε καθόλου. Μια ιδέα όμως της δασκάλας τελειώνοντας το μάθημα, με βοήθησε στο να την τελειώσω . Ο Παναγιώτης, συμμαθητής μου την ολοκλήρωσε και μάλιστα με επιτυχία. "Δεν την τραβάς μια φωτογραφία για να τη βλέπεις  και να γίνει σαν του Παναγιώτη!" είπε η Κατερίνα. Έτσι λοιπόν με τη βοήθεια κινητού και μετά μεταφορά στον υπολογιστή, άρχισε να φαίνεται η μαργαρίτα μου.

Ελπίζω να αρέσει και σε όσους την δουν. Όλα τα έργα μας -σαν ομάδα ζωγραφικής- θα εκτεθούν στις 7 Ι ουνίου στην αίθουσα του δημαρχείου Δροσιάς στις 7 η ώρα. Όσοι πιστοί προσέλθετε.
Λάδι 50Χ40

Παπαρούνες

Ένα όμορφο έργο που δούλεψα σε αρκετά μαθήματα είναι το παραπάνω. Η δασκάλα μας η Κατερίνα μας έστειλε ηλεκτρονικά να διαλέξουμε τις παπαρούνες ή την παπαρούνα που θα θέλαμε να ζωγραφίσουμε για το επόμενο μάθημα
Δείχνω τις φωτογραφίες στην Ειρήνη και αποφασίζουμε πως θα προτιμούσαμε αυτές με τον ιδιαίτερο φωτισμό στο πίσω μέρος. Ήθελε αρκετή δουλειά για να εμφανιστεί αυτός ο φωτισμός, ακόμη και το πινέλο να πιέζω κάθετα για να μπορέσει να βγει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Νέα λοιπόν τεχνική που αναδεικνυει αυτό το φωτεινό περιβάλλον. Μετά ακολούθησαν τα στάχυα που βέβαια ξαναδουλεύτηκαν στο τέλος. Οι παπαρούνες που εμφανίζονται δεν με παίδεψαν και τόσο γιατί το δούλεψα ελεύθερα το θέμα και όχι όπως ακριβώς στη φωτογραφία. Κάποια στιγμή είχα ξεχάσει να φτιάξω τη μια από τις μεγάλες παπαρούνες.  Με μια ματιά της Κατερίνας προστέθηκε και αυτή για να ισορροπήσει το θέμα.
Λάδι σε καμβά

ελιά 2

 Πριν αρκετό καιρό με επισκέφτηκε στο σπίτι η φίλη μου η Βίκυ. Είδε λοιπόν τα διάφορα στολισμένα έργα μου και της άρεσε πολύ το δεντράκι ελιά που είχα φτιάξει. Μου είπε λοιπόν πως ενδιαφέρεται να δημιουργήσει τη δική της. Βέβαια θέλει πολλές ώρες δουλειά και βάλαμε χρονικό περιθώριο 2 μήνες. Δεν έπεσα έξω χρονικά πάντως.

Ξεκινήσαμε λοιπόν ένα μεσημέρι τα μαθήματα σε μεγάλο κύκλο μαθητριών. Προστέθηκε και η φίλη Ευτυχία με τα δικά της σύνεργα να παρακολουθήσει το μάθημα. Ηταν και η κόρη της Βίκυς αλλά κουράστηκε γρήγορα. Αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε 3 δέντρα, ένα η κάθε μια. Μεγάλη ευκαιρία  για μένα να αποκτήσω και μια δεύτερη ελιά.

Η Βίκυ είχε κόψει κλαδιά που τα χρησιμοποιήσαμε για να στήσουμε γρήγορα τον κορμό του δέντρου. Το δικό μου ήταν λίγο στραβό αλλά έχει τη χάρη του, στη φύση δεν είναι τέλειο τίποτα. Στο πρώτο μάθημα στήσαμε τον κορμό με τα κλαδιά. Στηρίξαμε τους κορμούς με αρκετό σύρμα μη τυχόν και σπάσουν. Εγώ χρησιμοποίησα κομμάτι πανί (από ένα παλιό σεντόνι που το έκανα κουρελάκια) για δέσιμο στο κορμό  και τα κλαδιά ενώ οι φίλες δεν το βρήκαν λειτουργικό και χρησιμοποίησαν χαρτοταινία. Καλό και εύκολο υλικό για δέσιμο και για να δώσει όγκο πχ στα κλαδιά. Κολλάει και αμέσως στο συρμάτινο σκελετό, ενώ το πανί χρειάζεται αρκετή δύναμη για να μη σακουλιάζει. Τεχνικά θέματα.

Στο επόμενο μάθημα αρκεστήκαμε στο καλούπωμα. Βρήκα αυτό το χρησιμοποιημένο τσουκάλι που  έβραζα κουκιά !! και το έβαλα για βάση. Μέσα έριξα και πέτρες που τις σκέπασα με τσιμέντο. Η Βίκυ που ήθελε να φαίνεται η βάση, χρησιμοποίησε ένα κουτί από γλυκά για να δώσει τη φόρμα της βάσης και γέμισε με τα ίδια υλικά. Τα υλικά τα φέραμε από μια οικοδομή παρατημένη ενώ τσιμέντο βρήκα σε μικρή συσκευασία.

Η ζωγραφική  έγινε στο σπίτι της κάθε μιας. άλλη θέλησε να τα ζωγραφίσει άλλη τα άφησε όπως ήταν. Μ άρεσε να την κάνω ρεαλιστική. Χρησιμοποίησα λάδι, αλλά τελικά θα ήταν πιο εύκολη η ζωγραφική με ακρυλικά χρώματα.
Στο τέλος έγινε  η σύνθεση δηλ η τοποθέτηση των φύλλων και των ελιών πάνω στο δέντρο. Με μια δεύτερη ματιά του Γιάννη μάζεψα λίγο τα κλαδιά, η διαφορά φαίνεται ανάμεσα στις φωτογραφίες.

Στην παραπάνω φωτογραφία τη βλέπετε να ποζάρει με την αδερφή της. Και θα δωριστεί στην αδερφή μου!